Charleroi: work in progress - Travel lifestyle.nl
7384
post-template-default,single,single-post,postid-7384,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,content_with_no_min_height,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-3.5,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1.1,vc_responsive

Charleroi: work in progress

Ik verlaat Brussel met een beetje pijn in mijn hart. Altijd weer. Het zonnetje van gister is verdwenen en dikke, grijze wolken pakken zich samen boven het station. Onze Interrail-reis gaat verder. Een klein stukje dan.

Wanneer we de trein uitstappen in Charleroi miezert het. Het is grijs en druilerig. De tram komt met piepende geluiden voorbij. We steken de rivier over op zoek naar ons onderkomen voor de nacht. De nieuwe promenade langs de Samber ziet er veelbelovend uit. Maar nog geen 10 meter verderop is het centrum verlaten. Ramen zijn dichtgetimmerd. Huizen staan op instorten of zijn al neergehaald. Overal staan hekken. Een bouwval. Meer kan ik er op dat moment niet van maken. Enkele uren later vertelt onze vrolijke gids dat dit hele deel verbouwd wordt tot een nieuw bruisend centrum, compleet met winkelcentra, bioscoop en andere uitgaansgelegenheden. Ik doe mijn best, maar het is moeilijk voor te stellen dat het hier over 5 á 10 jaar één bruisend geheel is. Toch wint mijn nieuwsgierigheid het. Ik trek mijn capuchon nog wat verder over mijn hoofd en loop achter de gids aan. Verder Charleroi in.

Wallonië. Op veel plekken waar ik kom, heeft het iets treurigs. De armoede is er groter dan in Vlaanderen. De werkloosheid hoger. En dat geldt zeker ook voor Charleroi. Sinds de kolenindustrie op zijn retour raakte, verzandde de eens zo welvarende stad in een flink dal. En die sporen zijn nog overal zichtbaar. Geen universiteit. Weinig jongeren op de opgebroken straten. Veel inwoners zitten zonder baan. En het trieste lijkt op het eerste gezicht als een deken over de stad te liggen.

Maar Charleroi herpakt zich. De plannen zijn ambitieus. Het optimisme nog groter. Je krijgt ‘Carolo’s’ niet zo maar klein. Tussen de vervallen huizen bloeit een rijke kunst- en cultuur-scene. Waar het project Asphalte een voorbeeld van is. De tofste street art siert de muren van lege straten met dichtgetimmerde huizen. De ene afbeelding nog mooier dan de ander. De lege pallets en volle vuilniszakken die tegen de muren aanleunen komen de groovy vibes juist ten goede.

Maar er gebeurt meer. Een eerste pop-up store is geopend met typische producten en hippe gadgets uit Charleroi. En het politiestation is gevestigd in een nieuw architectonisch hoogstandje. Charleroi werkt hard om er weer boven op te komen. Maar de weg is nog lang.

Gelukkig kan je altijd terugvallen op klassiekers. En deze stad ook. Charleroi is bijvoorbeeld dé hoofdstad van de strips. Op straat en op verschillende metro-stations als Janson kom je alle bekende, en minder bekende, figuren tegen. Of bewonder één van de vele prachtige art nouveau gevels. De ene nog in betere staat onderhouden dan de ander. Dat wel. We gaan de mooie Saint-Christophe kerk binnen. En worden getrakteerd op een indrukwekkend uitzicht van Charleroi en omgeving vanaf de toren van het bijzondere stadhuis. Plekken voor een fijne Belgische maaltijd met bijpassend biertje vind je er natuurlijk ook genoeg.

Ik ben er nog geen 24 uur. En al die tijd in de regen. Maar ik bewonder de instelling van de vriendelijke Carolo’s en de energie die ze steken in hun projecten. De plannen zijn veelbelovend. Ik ben benieuwd. En kom er heel graag nog eens kijken wanneer de straten weer dicht zijn en de ramen weer open.

Ook Charleroi was een bestemming tijdens onze Interrail-reis met CityZapper afgelopen zomer. Stay tuned voor meer!

No Comments

Post a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.