You know you've been in Maastricht too long... - Travel lifestyle.nl
489
post-template-default,single,single-post,postid-489,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,content_with_no_min_height,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-3.5,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

You know you’ve been in Maastricht too long…

Maastricht is bourgondisch, Maastricht is relax, Maastricht voelt een beetje aan als het buitenland; kortom Maastricht is echt heel leuk. Ik heb hier de studententijd van mijn leven gehad en zou het zo allemaal weer willen beleven. Alleen soms, als je weer eens terug bent bij familie en vrienden in de Randstad, of als je het allemaal even zat bent, dan weet je weer dat Maastricht ook heel anders is. Een beetje flauw is het wel en natuurlijk staat het bomvol van de clichés, maar iedereen die al studerende de tijd heeft doorgebracht in Maastricht, zal zichzelf hier enigszins in herkennen.

Je weet dat je te lang in Maastricht woont als…

  • je verontwaardigd wordt als die ‘stomme’ toeristen weer eens alle tafeltjes op het Vrijthof hebben ingepikt (wij willen ook wijn en zon!);
  • om vervolgens naar het minder zonnige OLV te vertrekken onder het mom van ‘het Vrijthof is toch voor toeristen’;
  • je het woord taart vervangen hebt voor vlaai;
  • en hetzelfde geldt voor patat en friet;
  • en ook voor pistoletje en stokbroodje;
  • en zelfs voor snackbar en frituur;
  • je ongeveer een kwart vlaai per persoon rekent in plaats van die lullige Haagse stukjes;
  • je niet begrijpt waar mensen het over hebben als ze Wijck uitspreken als Wijk in plaats van Wiek;
  • je merkt dat het imiteren van het Limburgse accent je toch wel iets te gemakkelijk afgaat;
  • je meldt dat je in Mestreech woont in plaats van in Maastricht;
  • je naar een tuutje vraagt bij je boodschappen;
  • je het woord ‘hoienhe’ hebt opgenomen in je vocabulaire;
  • je denkt dat de Alla een echte club is, alleen maar omdat deze tot een van de weinige uitgaansmogelijkheden na twee uur ’s nachts behoort;
  • je je hand niet meer omdraait voor een retourtje Maastricht – Randstad op dezelfde dag;
  • je eenmaal terug in het Westen iedereen zo asociaal vindt praten;
  • je het merendeel van de coffeeshops in de stad kan benoemen en weet waar ze zitten terwijl je zelf niet blowt;
  • je niet meer raar opkijkt dat je om de dag in het Frans moet uitleggen waar de dichtstbijzijnde coffeeshop zit;
  • je weet dat je de ‘zig zag techniek’ niet alleen in het wild of bij beschietingen kunt toepassen, maar deze ook uiterst handig is om winkelende toeristen te ontwijken in het weekend;
  • je weekend goed is als MVV wint in de Jupiler League;
  • je het geaccepteerd hebt dat een kapsalon hier pas jaren na dato werd ingevoerd bij een snackbar, ik bedoel frituur;
  • je vrolijk wordt van de liedjes van Beppie Kraft en het nog mee kan zingen ook;
  • je geen carnaval maar Vastelaovend viert;
  • de kleuren rood, geel en groen onlosmakelijk verbonden zijn met een waas van alcohol, vet eten, pruiken en schmink;
  • je zingt dat het een kwestie van geduld is voor heel Holland Limburgs lult in plaats van dat de Maas heel Limburg vult;
  • je je beledigd voelt als mensen over Limburg praten als zijnde België of Duitsland.

Happy Monday! ♥

Tags:

5 Comments

  • John ten Have

    23.04.2012 at 23:30 Reply

    Mooi stukje liefie! Je weet dat je ook te lang in Maastricht bent als je met pijn in je hart de stad gaat verlaten omdat je gaat verhuizen!

    • Michelle The World is a Book

      23.04.2012 at 23:34 Reply

      Aww.. Dat is heel lief en ook heel waar. Het was mooi he? Nog een paar maanden genieten en dan op naar een weer een mooi en nieuw avontuur! Hvj X

  • Marloes

    24.04.2012 at 23:20 Reply

    Haha, hoe herkenbaar! Mijn vriend is een echte zuid-limburger. Dus het was nogal een cultuurshock toen ik daar kwam (en weer weg ging, ‘hoienhe’)’met mijn Groningse achtergrond!

  • My ABC: M is van Maastricht | The World Is A Book

    30.09.2012 at 01:46 Reply

    […] ze het leuk te vinden en van de stad te genieten. Ze leerde de Limburgers te waarderen en hun gekke gewoontes te begrijpen. Ze liet zich ontgroenen bij een studentenvereniging om haar lidmaatschap na drie […]

Post a Comment